फेरि पनि ६२/६३ जस्तो आन्दोलन होस्
बागमतीको किनारै किनार खालि खुट्टा भाग्दा भाग्दै
उ मेरो घरमा पसोस्
आफ्ना पैतालाको घाउ बिर्सेर
मेरो सुन्दरताको वर्णन गरोस्
मेरो घर बिर्सियोस् तर मलाई नबिर्सोस्
त्रिपुरेश्वर सम्झदा ।
उसमा मैले देखेको राजनीतिक र क्रान्तिकारी छवि नमरोस्
म कहिलेकाहीँ बिदेश घुम्न जाँदा
उसलाई कुनै होटलमा भाँडा माज्दै गरेको देख्न नपरोस्
म मुना भएर पर्खिरहन पाउँ
उ भोटको मदन होस्
म मालती त उ मधु होस्
कुनै दिन
विपीले लेखेको नरेन्द्र दाइ बनेर मेरो टोलमा फर्कियोस्
ठिकै छ मलाई माया नगरोस्
मैले माया गरिरहन पाउँ ।
आजकल
कतै आन्दोलन हुँदा पनि
उ पर्केर आउने आस पलाउँछ
म आफैं पनि कयौंपटक आन्दोलनमा गएँ
र जाँदै छु
उसलाई भेट्छु कि भनेर
मलाई आस छ यो गणतन्त्र रहेसम्म
उ एकदिन फर्केर आउनेछ
र ढोका ढक्ढक्याउँदै भन्नेछ
घरमा को हुनुहुन्छ ? छिटो ढोका खोल्नु
मेरो पछि पुलिस छ ।

© गणेश प्रसाद पौडेल ” बहुरुपी “
हाल युएई