राजु अर्याल

कुसे औँसीमा मात्रै सम्झेँ है

मलाई साँच्चै फुर्सद नै छैन बाबा

धन्न वर्षमा एकपटक कुसे औँसी र

दुईपटक तर्पण अाउँछ र मात्र हाे

हजुरलाई सम्झने नत्र फुर्सद नै छैन ।

र आजपनि त्यसैगरी सम्झेँ

बिहानै उठेर फेसबुक खाेलेकाे थिएँ

जहाँ जीवित अजीवित पिताहरूकाे तस्बिरले पन्ना भरिइसकेछन्

मलाई लाग्याे ए आजत बालाई सम्झने दिन पाे रैछ

फेरि एउटा तस्बिर त राख्नै पर्याे नत्र लाेकले के भन्ला ? जस्तै लाग्याे ।

पन्ना नपाइने हाे कि याे लेख्दै गर्दा? फेरि बा !

आज म पनि बा भएकाे छु मेराे पनि अस्तित्व बढेकाे छ

म हिजो झैँ छैन अाज ।

श्रीमती र बालबच्चा पनि छन् उनीहरूकाे इच्छा,

चाहनाअनुसार चल्नु पर्ने भएकाे छु हिजाे हजुरलाई चलाउँथेँ ।

जिम्मेवारी बढेकाे बढ्यै छ

उनीहरूकाे खुसी नै मेराे खुसी मानेकाे छु

शिक्षा, स्वास्थ्य, खानपान, तडकभडक सब्बै ।

त्यसैले हिजाे हजुरलाई घाेडा बनाएँ हाेला आज म बनिरहेकाे छु ।

धन्न कुसे औँसी आयाे र मात्रै नत्र बिर्सिसकेकाे ।

अर्यालः वालिङ बहुमुखी क्याम्पसमा अध्यापनरत हुनुहुन्छ।