गोपाल जिटी

वालिङ,२२ असार– समाजसेवामा लाग्ने अधिकांश व्यक्तिहरु घरायसी कामकाजमा त्यति समय दिन सकेको देखिदैन । तर स्याङ्जा वालिङका टीकाराम लुईंटेल समाजसेवासँगै कृषि पेशालाई व्यवसायिकता दिन भ्याएका छन् । वालिङ नगरपालिका १४ तमादिका लुईंटेल समाजसेवासँगै तरकारीखेति गरेर आय आर्जनलाई पनि सँगै डो¥याएका हुन् ।

विगत २०७४ सालदेखि तरकारीखेति गर्दै आएका लुईंटेलको फर्ममा अहिले गोलभेंडा लटरम्म फलिरहेका छन् । मौसम अनुसार अन्य तरकारी पनि उत्पादन गर्दै आएका लुईंटेलले गोलभेडालाईं प्राथमिकता दिएका छन् । अरु तरकारीको जस्तो मूल्यमा गिरावट नआउने, विक्रिको लागि समस्या नहुने र परिश्रम अनुसार कमाईं पनि राम्रो हुनेभएकाले गोेलभेडा उत्पालनलाई प्राथमिकता दिएको लुईंटेलले बताए । विभिन्न संघ संस्थामा आवद्ध लुईंटेल सामाजिक सेवामा पनि उत्तिकै सक्रीय छन् । चारवर्ष शिक्षण पेशा गरेका लुईंटेल युवाहरुमा देखिएको विदेशमोहसँगै सातवर्ष वैदेशिक रोजगारीमा समय व्यतित गरेर फर्केका हुन् ।

काम गर्ने इच्छाशक्ति हुने हो भने थोरै जग्गा र खाली समयको सदुपयोग गरेर पनि कृषि पेशा अपनाएर आय आर्जनमा जुट्न सकिन्छ भन्ने उनको फर्मले देखाएको छ । लुईंटेलको आप्mनो ६ रोपनी जग्गामध्ये अहिले तीन रोपनीमा गोलभेडा छन् । ६ रोपनी खेतमा बीस पचिस मुरी धान फल्थ्यो भने त्यसको अहिलेको मूल्य भनेको त्यस्तै चालिस पचास हजार हुन आउँछ र दुःख पनि उत्तिकै गर्नुपर्छ । तीन रोपनीमा गोलभेडा लगाएर एक सिजनमा डेडलाखसम्म कमाई भएको र अरु बेला अन्य तरकारी लगाएर पनि त्यहि अनुपातमा आम्दानी गरेको लुईटेलले बताए । यसरी हेर्दा आधुनिकरुपमा खेति गर्ने हो भने उत्पादन र आर्थिक हिसावले धेरै राम्रो छ । ध्यान दिएर गर्ने हो भने सबैकुरा यहिँ भएको लुइटेलको भनाई छ । आप्mनो पेशालाई मायाँ मानेर त्यसैमा समय दिन्छु भनेर लाग्न लुईटेलको आग्रह छ । अस्तव्यस्त पार्ने, छोड्ने, मर्मत सम्भार नगर्ने हो भने सुरु नगर्दै ठिक हुन्छ तर यसबाट अधिकतम फाइदा छ ।

यहिखालको अरु आठ दश वटा टनेल थपेर एक परिवारले गर्न गाह्रो छैन भने वर्षमा ६ सात लाख सजिलै कमाउन सकिने लुईटेलको विश्वास छ । उनका गोलभेंडा स्थानीय बजारका साथै पर्वतको हुवाससम्म पुग्ने गरेको छ । पहिलादेखि नै कृषि प्रति मोह थियो, समय परिवेशसँगै अन्य क्षेत्रमा केहि समय काम गरेपनि त्यसलाई छोडेर कृषि पेशालाई अगाडि बढाएको लुईंटेलले व्यक्त गरे । समाजसेवासँगै स्थानीयस्तरमा कृषि पेशा गरेर आय आर्जन गर्न सकिन्छ भन्ने सन्देश दिनका लागि पनि तरकारीखेतिमा लागेको लुईंटेलको भनाई छ । लुईंटेलले फर्म दर्ता गरेका छैनन्, अरुबाट त्यस्तो आश पनि छैन तर धेरै युवाहरुमा तत्काल आम्दानी हुनुपर्ने सोचाई छ । यसबाट विस्तारै र दिगोरुपमा कमाइ गर्नसकिन्छ भन्ने बुभ्mनुपर्ने उनको भनाई छ ।

कतिपयले एक दुइवटा टनेलमा तरकारी लगाएर राज्यले केहि दिएन, हेरेन स्थानीयतहले केहि गरेन भनेर गुनासो गरेको सुनिन्छ । उत्पादन गरेर आम्दानी लिनुभन्दा पनि देखाएर अनुदानका लागि मात्र सुरु गरेको हो कि भन्ने लुईंटेलको धारणा छ । अनुदानका लागि अहिले राज्यको नीति धेरै भिन्न छ, पहिला जस्तो झोलामा भएको फाइलका आधारमा अनुदान पाउने अवस्थाको न्युनिकरण भएको छ । लुईटेलका अनुसार तरकारी लगायतका कृषि क्षेत्रमा लाग्न चाहनेहरुले मनैदेखि यो व्यवसाय गर्छु, यहि व्यवसाय अँगाल्ने हो भनेर लाग्ने हो भने कृषिको भविष्य राम्रो छ ।
विदेशमा रातदिन खटेर काम गर्नुपर्छ, यहाँ साथीहरुसँग बोल्दै, हाँस्दै र परिवारको साथमा बसेर काम गर्न सकिन्छ भने यो जस्तो राम्रो केहि हुनसक्दैन । कसैको दवाव छैन, डर छैन, आप्mनो स्वइच्छाले काम गरेर केहि गर्न सकिन्छ, त्यसैले आँप्mनै गाउँ ठाउँमा लाग्न लुईंटेलको आग्रह छ ।