मुना न्यौपाने
आजका दिनमा राजनीति केवल पद, पैसा, र प्रभाव जमाउने खेलजस्तै बनिसकेको छ । जो जसरी पनि माथि उठ्न चाहन्छन्, चाहे त्यसका लागि चाकडी गर्नुपरोस्, झूट बोल्नुपरोस्, वा आफ्नै आत्मालाई बेच्नुपरोस् । नेतासँग फोटो खिच्दैमा कोही असल नेतृत्वकर्ता बन्दैन, कुर्सीको पछि कुद्दैमा कोही राष्ट्रसेवक बन्दैन । साँचो नेता त त्यो हो, जसले सत्यका लागि लड्न सक्छ, जसले अन्यायको अगाडि कहिल्यै शिर निहुराउँदैन ।
तर, के आज हाम्रा युवाहरू त्यस दिशामा हिँडिरहेका छन् त ?
हामीले देखिरहेका छौं–धेरैजसो केवल अवसर खोजिरहेका छन् । उनीहरू गलतलाई गलत भन्न डराउँछन्, कारण स्पष्ट छ–कुनै नेताको आँखामा चढ्न चाहन्छन्, कुनै संस्थाबाट लाभ लिन चाहन्छन्, कुनै अवसर गुम्न दिन चाहँदैनन् । यस्तो प्रवृत्तिले समाजलाई कहाँ पुर्‍याउने?
अब मौन बस्ने होइन, बोल्ने समय आएको छ !
हाम्रो देशलाई यस्ता ‘पद लोलाउनेहरू’ होइन, यथार्थ बोल्ने, न्यायका लागि उठ्ने, अनि समाजलाई सही बाटोमा डोर्याउने असल नेतृत्व चाहिएको छ ।
युवा हो, डर किन ? के हामी अरूको जयजयकार गर्दै जिन्दगी बिताउने ? के हामी गलत देखेर पनि आँखा चिम्लिने ?
के हामी पनि केवल पदकै पछि लाग्ने ?
अब कुर्सीको पछि होइन, विचारको पछि लागौं !
अब नामको नेता होइन, कामको नेतृत्व बनौं !
अब चाकडी होइन, चरित्र देखाऊँ !
परिवर्तन कसैले दिएर ल्याउँदैन, हामी आफैंले निर्माण गर्नुपर्छ !
यदि हामी साँचो परिवर्तन चाहन्छौं भने, अब हामीले उठ्नुपर्छ, बोल्नुपर्छ, लड्नुपर्छ–स्वार्थका लागि होइन, समाजको सुधारका लागि अब समय आएको छ–नेतृत्व उठाउने, जागरुक हुने, अनि साँचो न्यायको पक्षमा उभिने ।
अब प्रश्न यो होइन कि ‘हामी कहिले नेता बन्ने ?’, प्रश्न यो हो –हामी कहिले असल नेतृत्व गर्ने? “अब निन्द्राबाट उठौं, आवाज उठाऔं, र यो देशलाई नयाँ दिशा दिऔ !”
लेखकः न्यौपाने प्रेस चौतारी नेपाल स्याङ्जाको सहसचिव एवं मिर्मी बहुमुखि क्याम्पसको स्ववियु सभापति हुनुहुन्छ ।